Meten is weten.

Home/Uncategorized/Meten is weten.

Meten is weten.

Meten is weten!

Het afgelopen jaar is mijn klantenkring mede door de fijne samenwerking met solvej Rob met name in het Zuiden van het land flink gegroeid.

Ruiters en paarden vertrouwden zichzelf en hun viervoeters toe aan mijn handen.

Paardenmassage, Triggerpoint therapie en Mylogenics en de door mijzelf verder ontwikkelde Mylomassage voor de ruiters i.c.m. een stuk ervaring vanuit mijn werk als Personal trainer en jarenlange ervaring in diverse takken van de paardensport.

Zelf ben ik jarenlang actief/ werkzaam geweest als stalruiter voor diverse stallen, heb jonge paarden opgeleid en uitgebracht in de spring, dressuur en eventingsport en 1 ding werd mij al snel duidelijk, de “lastpakken” en paarden met een verhaal trokken aan mij als een magneet.

Achteraf denk ik wel eens, ‘ik heb mijn/ die paarden nooit zelf gekozen…. Zij kozen mij en ik stond voor hen open.

Zo zijn er in de loop der jaren heel wat ‘projecten’ op mijn pad gekomen. Paarden waar men eigenlijk geen raad mee wist, ‘gevaarlijk’ of op z’n minst niet de meest makkelijke paarden in eerste instantie. Gek genoeg had ik er eigenlijk nooit problemen mee, ik keek en voelde en het paard accepteerde mij en ik accepteerde het paard zoals hij of zij was en daar in die connectie ontstond ‘dat lijntje’…..

Ik heb natuurlijk niet alles alleen gedaan, heb bij diverse gerenommeerde mensen lessen mogen volgen en daarnaast met zeer uiteenlopende vakmensen mee gekeken en vooral altijd heel veel gevraagd, gelezen en nog meer geluisterd, opleidingen genoten en ben ook nu nog altijd aan het bijleren.

Recent letterlijk ‘onder de huid van een paard mogen kijken’ tijdens een dissectie’.

Terug naar die handen, want paardenmassage en ook Mylogenics doe ik met mijn handen en ben bekend met diverse technieken en behandelmethodes en uiteindelijk werk ik vooral en altijd van uit mijn gevoel. Er bestaat voor mij niet zoiets als een ‘standaard’ behandeling geboren vanuit ‘aannames.’ Geen mens en geen paard zijn gelijk.

Die zelfde handen weten niet alleen bij het paard maar ook bij de mens de plekken altijd feilloos te vinden en het is soms best lastig uit te leggen wanneer mensen mij vragen “Hoe dan?!” Wanneer ik niet ergens ‘een beetje in de buurt zit’ maar spot on’’ de probleem plek weet aan te duiden en ook de gevolgen die daar mee samen hangen met het geheel.

Ik kan dat niet anders uitleggen dan dat dat ontwikkeling van gevoel is.

Oefenen, leren voelen, feedback vragen en nog veel meer leren voelen waardoor je er een soort extra zintuig voor ontwikkelt. En daarnaast het feit dat ik zelf heel diverse paarden heb gereden en in handen heb gehad, maken dat ik mij ook weer kan verplaatsten in, en kan verwoorden wat de ruiter bij zichzelf voelt of hoe een paard aanvoelt.

Dat mijn benadering en manier van behandelen werkt, blijkt uit de groeiende belangstelling en positieve feedback die ik telkens weer terug krijg en toch,

was ook ik zelf wel eens nieuwsgierig en op zoek naar bevestiging.

En dan vooral een bevestiging die mijn werk vanuit de combinatie kennis en  ‘gevoel’ meetbaar en zichtbaar maakt.

Zo kwam ik in contact met Ilse van der Valk van Horsebeat.

Zij werkt met een hartslagmeter om trainingen van ruiter en paard zo goed mogelijk in kaart te brengen en trainingen te optimaliseren.

Na ons eerste telefonisch contact volgde een afspraak om haar paard ook eens onder handen te nemen en ontstond bij mij het idee om Ilse te vragen of de hartslagmeter daar onderdeel van kon zijn.

Ilse werd net als ik direct enthousiast. Net als ik was ook zij benieuwd naar wat de hartslag meting zou gaan laten zien.

Zouden we echt meetbaar kunnen maken waar de probleemzones zitten?

Hoe geeft een paard dat nou echt aan en kloppen de welbekende ‘releases’ met het beeld wat de hartslagmeter laat zien? Is de hartslag van een paard dan al weer gezakt of zit de hartslag juist op zo’n moment nog op een piek?

Hoeveel ‘stress’ lees stijging van de hartslag levert het een paard op wanneer je op een pijnpunt of in elk geval een punt op zijn lijf in meer of mindere mate ‘door voelt’/ inwerkt en wat laat de hartslag dan zien?

Hoe snel stijgt of daalt de hartslag en hoe hoog wordt die nou eigenlijk tijdens zo’n behandeling?

En dan uiteindelijk voor mij ook de belangrijkste vraag, ‘is hetgeen wat ik voel en ervaar en de manier waarop ik daarmee om ga ook kloppend met wat ik denk dat goed is en wat het paard mij telkens weer aangeeft? Of moet ik bepaalde zaken bij gaan stellen aan de hand van deze meting?

Vragen waarbij we beiden de antwoorden weleens wilden zien.

En zo maakte ik kennis met Eldar, een allerzachtst paard die mij nieuwsgierig opnam terwijl ik hem rustig benaderde en van Ilse te horen kreeg waar zij het gevoel had dat hij zich weleens wat vast wilde houden.

Eldar is een paard die geniet van aandacht en je direct uitnodigt om hem (nog net niet helemaal)  ‘plat te knuffelen’.

Ik  werk graag vanuit de rust en daarom laat ik een paard eerst wennen aan mijn handen terwijl ik hem observeer en zijn reactie hierop volg en voel. Eldar dacht daar duidelijk anders over en drukte zijn snoet in mijn gezicht

We zijn bij Eldar begonnen met een nul meting en zijn hartslag gaf in rust zonder aanraking gemiddeld 32 slagen per minuut aan.

Bij het eerste kleine ‘signaal’ wat hij aangaf als een aandachtspunt in zijn hals steeg zijn hartslag naar de 49 slagen p.m. en terwijl ik mijn hand daar rustig op die plek liet rusten begon de hartslag alweer te dalen.

Het moment dat ik het gevoel had dat ik op die bewuste plek kon gaan inwerken zakte de hartslag zelf verder  en weer helemaal terug naar de in rust gemeten 32 slagen p.m.

Prachtig om te zien  op de laptop die er voor deze sessie bij was gehaald.

Eldar begon rustig te kauwen en liet alles gelaten over zich heen komen, zijn ogen werden zacht en zakten van tijd tot tijd bijna dicht en toch gaf hij heel duidelijk aan waar en wanneer hij iets voelde, prettig of juist meer gevoelig. Soms ziet het er ook echt uit alsof een paard staat ‘na te denken wat hij er nou eigenlijk van moet vinden en neem van mi aan dat wanneer je die signalen niet heel goed in de gaten houdt en een paard er even echt niet van gediend is en je daar niet met gevoel mee omgaat hij de discussie niet zoals bij de mens eerst nog ‘beleefd’ met je aangaat. Ga je over een grens heen dan zal een paard je die boodschap heel helder en duidelijk  ongezouten terug geven.

Zo zette ik de massage voort en liet hij heel goed zien waar de aandacht punten zaten, d.m.v. gezichtsuitdrukking, adem, en reactie vanuit zijn ogen en ook aanspanning of juist ontspanning van spieren in zijn lijf. De hartslag liep telkens weer heel synchroon met de signalen en juist het moment van afwachten met mijn handen op de plek tot ik voelde dat ik kon gaan inwerken gaven duidelijk aan dat de inwerking of juist het even uitblijven daarvan de hartslag weer vlot liet dalen.

Waar wij vooral ook benieuwd naar waren was het fenomeen Gapen als zijnde een ‘Release’.

Hoe zou de hartslag zijn voor, tijdens en na zo’n release moment, zit daar nou juist nog een hoge hartslag voor en zakt de hartslag juist tijdens zo’n moment?

Eldar liet op een goed moment na het losmaken van spieren  rondom zijn achterhand heel mooi zien wat dit in zijn lijf teweeg bracht.

Even was daar weer een wat hogere hartslag bij het moment van aanraking rondom de spier in kwestie, die direct daalde op het moment dat ik mijn handen daar liet en terwijl ik inwerkte op de spierspanning die ik voelde liep de hartslag weer gestaag terug.

Zijn hartslag was alweer even gedaald tot 32 toen hij ineens enorm begon te gapen, niet een keer maar een aantal keren achter elkaar. Dit alles vond plaats met nog steeds de rust hartslag van 32.

Dat was dus weer een prachtig antwoord op een vraag.

In elk geval geldt dat voor Eldar het moment van Gapen/ Release telkens weer synchroon liep met zijn hartslag in ontspannen toestand.

Alles bij elkaar duurde de massage een uur en zijn hartlag kwam niet of nauwelijks boven de 49 slagen p.m. uit en dat terwijl ik op bepaald vlakken echt wel e.a. aan spanning en triggerpoints tegenkwam.

Nu is ook elk paard weer verschillend en de een ook wel wat minder gelaten dan de ander.

Deze eerste ervaring gaf mij in elk geval de bevestiging dat wat ik voel klopt met de meting die we vandaag hebben gedaan.

Ik wil hier dan ook graag een vervolg aangeven en wellicht is dit een mooie aanvulling om e.a. van een paard voor zijn of haar eigenaar ook beter in kaart te brengen of om in de communicatie/ samenwerking met en naar een dierenarts of Osteopaat of welke willekeurige behandelaar nog specifieker te kunnen zijn in het belang van het paard.

Een massage is dan ook geen vervanging voor de dierenarts en ik geloof juist dat open communicatie en samen werken meer resultaat geeft dan alles alleen te willen doen.

Hierbij spreek ik dan ook de wens uit om samen met Solvej en Ilse onze krachten, kennis en kunde te bundelen.

Teamwork to make the dream work.

 

https://blog.horsebeat.nl/niet-alleen-bevestiging-voor-de-ruiter-maar-ook-voor-behandelaar/?fbclid=IwAR0nipEWAynfeEWQTFziybTuSCkyy1Rhdaw_-WzTxwk-nuMWVez5xcpqSc8

By | 2020-01-20T22:54:14+00:00 januari 20th, 2020|Uncategorized|Reacties uitgeschakeld voor Meten is weten.