Blog 2017-10-16T12:50:21+00:00

Blog

Meten is weten.

Meten is weten!

Het afgelopen jaar is mijn klantenkring mede door de fijne samenwerking met solvej Rob met name in het Zuiden van het land flink gegroeid.

Ruiters en paarden vertrouwden zichzelf en hun viervoeters toe aan mijn handen.

Paardenmassage, Triggerpoint therapie en Mylogenics en de door mijzelf verder ontwikkelde Mylomassage voor de ruiters i.c.m. een stuk ervaring vanuit mijn werk als Personal trainer en jarenlange ervaring in diverse takken van de paardensport.

Zelf ben ik jarenlang actief/ werkzaam geweest als stalruiter voor diverse stallen, heb jonge paarden opgeleid en uitgebracht in de spring, dressuur en eventingsport en 1 ding werd mij al snel duidelijk, de “lastpakken” en paarden met een verhaal trokken aan mij als een magneet.

Achteraf denk ik wel eens, ‘ik heb mijn/ die paarden nooit zelf gekozen…. Zij kozen mij en ik stond voor hen open.

Zo zijn er in de loop der jaren heel wat ‘projecten’ op mijn pad gekomen. Paarden waar men eigenlijk geen raad mee wist, ‘gevaarlijk’ of op z’n minst niet de meest makkelijke paarden in eerste instantie. Gek genoeg had ik er eigenlijk nooit problemen mee, ik keek en voelde en het paard accepteerde mij en ik accepteerde het paard zoals hij of zij was en daar in die connectie ontstond ‘dat lijntje’…..

Ik heb natuurlijk niet alles alleen gedaan, heb bij diverse gerenommeerde mensen lessen mogen volgen en daarnaast met zeer uiteenlopende vakmensen mee gekeken en vooral altijd heel veel gevraagd, gelezen en nog meer geluisterd, opleidingen genoten en ben ook nu nog altijd aan het bijleren.

Recent letterlijk ‘onder de huid van een paard mogen kijken’ tijdens een dissectie’.

Terug naar die handen, want paardenmassage en ook Mylogenics doe ik met mijn handen en ben bekend met diverse technieken en behandelmethodes en uiteindelijk werk ik vooral en altijd van uit mijn gevoel. Er bestaat voor mij niet zoiets als een ‘standaard’ behandeling geboren vanuit ‘aannames.’ Geen mens en geen paard zijn gelijk.

Die zelfde handen weten niet alleen bij het paard maar ook bij de mens de plekken altijd feilloos te vinden en het is soms best lastig uit te leggen wanneer mensen mij vragen “Hoe dan?!” Wanneer ik niet ergens ‘een beetje in de buurt zit’ maar spot on’’ de probleem plek weet aan te duiden en ook de gevolgen die daar mee samen hangen met het geheel.

Ik kan dat niet anders uitleggen dan dat dat ontwikkeling van gevoel is.

Oefenen, leren voelen, feedback vragen en nog veel meer leren voelen waardoor je er een soort extra zintuig voor ontwikkelt. En daarnaast het feit dat ik zelf heel diverse paarden heb gereden en in handen heb gehad, maken dat ik mij ook weer kan verplaatsten in, en kan verwoorden wat de ruiter bij zichzelf voelt of hoe een paard aanvoelt.

Dat mijn benadering en manier van behandelen werkt, blijkt uit de groeiende belangstelling en positieve feedback die ik telkens weer terug krijg en toch,

was ook ik zelf wel eens nieuwsgierig en op zoek naar bevestiging.

En dan vooral een bevestiging die mijn werk vanuit de combinatie kennis en  ‘gevoel’ meetbaar en zichtbaar maakt.

Zo kwam ik in contact met Ilse van der Valk van Horsebeat.

Zij werkt met een hartslagmeter om trainingen van ruiter en paard zo goed mogelijk in kaart te brengen en trainingen te optimaliseren.

Na ons eerste telefonisch contact volgde een afspraak om haar paard ook eens onder handen te nemen en ontstond bij mij het idee om Ilse te vragen of de hartslagmeter daar onderdeel van kon zijn.

Ilse werd net als ik direct enthousiast. Net als ik was ook zij benieuwd naar wat de hartslag meting zou gaan laten zien.

Zouden we echt meetbaar kunnen maken waar de probleemzones zitten?

Hoe geeft een paard dat nou echt aan en kloppen de welbekende ‘releases’ met het beeld wat de hartslagmeter laat zien? Is de hartslag van een paard dan al weer gezakt of zit de hartslag juist op zo’n moment nog op een piek?

Hoeveel ‘stress’ lees stijging van de hartslag levert het een paard op wanneer je op een pijnpunt of in elk geval een punt op zijn lijf in meer of mindere mate ‘door voelt’/ inwerkt en wat laat de hartslag dan zien?

Hoe snel stijgt of daalt de hartslag en hoe hoog wordt die nou eigenlijk tijdens zo’n behandeling?

En dan uiteindelijk voor mij ook de belangrijkste vraag, ‘is hetgeen wat ik voel en ervaar en de manier waarop ik daarmee om ga ook kloppend met wat ik denk dat goed is en wat het paard mij telkens weer aangeeft? Of moet ik bepaalde zaken bij gaan stellen aan de hand van deze meting?

Vragen waarbij we beiden de antwoorden weleens wilden zien.

En zo maakte ik kennis met Eldar, een allerzachtst paard die mij nieuwsgierig opnam terwijl ik hem rustig benaderde en van Ilse te horen kreeg waar zij het gevoel had dat hij zich weleens wat vast wilde houden.

Eldar is een paard die geniet van aandacht en je direct uitnodigt om hem (nog net niet helemaal)  ‘plat te knuffelen’.

Ik  werk graag vanuit de rust en daarom laat ik een paard eerst wennen aan mijn handen terwijl ik hem observeer en zijn reactie hierop volg en voel. Eldar dacht daar duidelijk anders over en drukte zijn snoet in mijn gezicht

We zijn bij Eldar begonnen met een nul meting en zijn hartslag gaf in rust zonder aanraking gemiddeld 32 slagen per minuut aan.

Bij het eerste kleine ‘signaal’ wat hij aangaf als een aandachtspunt in zijn hals steeg zijn hartslag naar de 49 slagen p.m. en terwijl ik mijn hand daar rustig op die plek liet rusten begon de hartslag alweer te dalen.

Het moment dat ik het gevoel had dat ik op die bewuste plek kon gaan inwerken zakte de hartslag zelf verder  en weer helemaal terug naar de in rust gemeten 32 slagen p.m.

Prachtig om te zien  op de laptop die er voor deze sessie bij was gehaald.

Eldar begon rustig te kauwen en liet alles gelaten over zich heen komen, zijn ogen werden zacht en zakten van tijd tot tijd bijna dicht en toch gaf hij heel duidelijk aan waar en wanneer hij iets voelde, prettig of juist meer gevoelig. Soms ziet het er ook echt uit alsof een paard staat ‘na te denken wat hij er nou eigenlijk van moet vinden en neem van mi aan dat wanneer je die signalen niet heel goed in de gaten houdt en een paard er even echt niet van gediend is en je daar niet met gevoel mee omgaat hij de discussie niet zoals bij de mens eerst nog ‘beleefd’ met je aangaat. Ga je over een grens heen dan zal een paard je die boodschap heel helder en duidelijk  ongezouten terug geven.

Zo zette ik de massage voort en liet hij heel goed zien waar de aandacht punten zaten, d.m.v. gezichtsuitdrukking, adem, en reactie vanuit zijn ogen en ook aanspanning of juist ontspanning van spieren in zijn lijf. De hartslag liep telkens weer heel synchroon met de signalen en juist het moment van afwachten met mijn handen op de plek tot ik voelde dat ik kon gaan inwerken gaven duidelijk aan dat de inwerking of juist het even uitblijven daarvan de hartslag weer vlot liet dalen.

Waar wij vooral ook benieuwd naar waren was het fenomeen Gapen als zijnde een ‘Release’.

Hoe zou de hartslag zijn voor, tijdens en na zo’n release moment, zit daar nou juist nog een hoge hartslag voor en zakt de hartslag juist tijdens zo’n moment?

Eldar liet op een goed moment na het losmaken van spieren  rondom zijn achterhand heel mooi zien wat dit in zijn lijf teweeg bracht.

Even was daar weer een wat hogere hartslag bij het moment van aanraking rondom de spier in kwestie, die direct daalde op het moment dat ik mijn handen daar liet en terwijl ik inwerkte op de spierspanning die ik voelde liep de hartslag weer gestaag terug.

Zijn hartslag was alweer even gedaald tot 32 toen hij ineens enorm begon te gapen, niet een keer maar een aantal keren achter elkaar. Dit alles vond plaats met nog steeds de rust hartslag van 32.

Dat was dus weer een prachtig antwoord op een vraag.

In elk geval geldt dat voor Eldar het moment van Gapen/ Release telkens weer synchroon liep met zijn hartslag in ontspannen toestand.

Alles bij elkaar duurde de massage een uur en zijn hartlag kwam niet of nauwelijks boven de 49 slagen p.m. uit en dat terwijl ik op bepaald vlakken echt wel e.a. aan spanning en triggerpoints tegenkwam.

Nu is ook elk paard weer verschillend en de een ook wel wat minder gelaten dan de ander.

Deze eerste ervaring gaf mij in elk geval de bevestiging dat wat ik voel klopt met de meting die we vandaag hebben gedaan.

Ik wil hier dan ook graag een vervolg aangeven en wellicht is dit een mooie aanvulling om e.a. van een paard voor zijn of haar eigenaar ook beter in kaart te brengen of om in de communicatie/ samenwerking met en naar een dierenarts of Osteopaat of welke willekeurige behandelaar nog specifieker te kunnen zijn in het belang van het paard.

Een massage is dan ook geen vervanging voor de dierenarts en ik geloof juist dat open communicatie en samen werken meer resultaat geeft dan alles alleen te willen doen.

Hierbij spreek ik dan ook de wens uit om samen met Solvej en Ilse onze krachten, kennis en kunde te bundelen.

Teamwork to make the dream work.

 

https://blog.horsebeat.nl/niet-alleen-bevestiging-voor-de-ruiter-maar-ook-voor-behandelaar/?fbclid=IwAR0nipEWAynfeEWQTFziybTuSCkyy1Rhdaw_-WzTxwk-nuMWVez5xcpqSc8

Mylogenics, voor wie?

 

In de Personal trainers wereld is Mylogenics  als behandel methode al bijna niet meer weg te denken.

Ik ben ondanks mijn achtergrond en sportopleiding geen personal trainer, al werk en train ik zelf wel graag met ze samen om kennis te vergaren. Deze kennis pas ik dan weer toe in een meer praktische vorm op weg naar herstel voor wie niet wekelijks wil buffelen in de sportschool en juist daarom richt ik mij dus ook op een andere doelgroep.

Welke doelgroep dan wel?

Mijn doelgroep ligt juist bij de Zelfstandig ondernemers. Niets is vervelender dan met blessures en langdurige klachten rond te lopen en ondertussen toch je werk uit te moeten voeren of erger je werk niet meer uit te kunnen voeren.

Zelf bekend met fysiek zwaar werk spreek ik dan ook uit ervaring.

Ik ken de spreekwoordelijke klappen van de zweep vanuit de paardensport waar je echt niet de hele dag als “de prinses op de erwt met je achterste op een paard zit” maar zeer zeker ook vanuit de GWW waar ik nog regelmatig zelf bijspring om werkzaamheden te verrichten.

Denk aan de grondwerker, de straatmaker, maar ook de mensen in de horeca die dagelijks eenzijdige belasting ervaren, slepend met zware dienbladen, de kapster die veelal staand haar werk verricht en ook het werken boven haar macht niet altijd kan vermijden.

Dit is slechts een kleine opsomming van de vele mensen die door hun werk op een goed moment tegen klachten aanlopen en geen lange behandeltrajecten willen doorlopen. Rug, schouders en nek, hebben het regelmatig zwaar te verduren. En wat te denken van de mensen die door hun werk en veelal zittend bestaan juist te weinig bewegen en daardoor letterlijk vast komen te zitten. Regelmatig hoor ik mensen vertellen dat ze met de nodige ontstekingsremmers nog een poosje hebben door “gehobbeld”. Het heet ook niet voor niets ontsteking REMMER! Uitstel van executie dus en wanneer je bedenkt dat het lichaam niet voor niets met een ontsteking reageert en dat juist dat ook de eerste stap naar herstel is mits deze met rust gelaten wordt…… Enfin, ik vertel je er graag meer over en laat je liever ervaren hoe het ook anders kan. De beste reclame is tenslotte de wandelende reclame van mensen die het aan den lijve heeft mogen ondervinden.

Vandaar dat ik heb besloten ook ambulant te gaan werken, letterlijk de snelste en kortste weg naar herstel bieden.

Samen zoeken we na de behandeling naar de mogelijkheden die bij jou passen, met de middelen die direct voor handen zijn. Dus zonder duur abonnement van de sportschool of een hele waslijst aan sportgear wat moet worden aangeschaft om zo toch de maximale functie te gaan vragen van je lichaam.

Middels deze praktisch insteek wil ik hiermee de drempel verlagen, om de stap te zetten op weg naar deze vorm van behandelen en daarmee de toegankelijkheid te verhogen. @ I Go Support.

 

Door blijven lopen met blessures is niet stoer.

Time Flies! December 2015 kreeg ik spontaan een uitnodiging voor een fotoshoot en een kort interview in de Margriet….

Ze zochten vrouwen van rond de 40, healthy and happy….

Dat is ook wel eens anders geweest en voelde me best een klein beetje vereerd. Wat is er een hoop gebeurd sinds die tijd. Mede dankzij de support van mijn partner Jaap.

Na de zoveelste reorganisatie was hij het die zei: “Ga nou eens doen waar jij echt heel blij van wordt! Volg je hart!

Kort daarna schreef ik mij in bij de KVK met mijn I Go Support, ik had “breed ingezet” zodat ik tijdens mijn opleidingen Kindercoach en Mylogenics in de tussentijd na het behalen van mijn VCA ook inzetbaar was in de wegenbouw of welke mogelijke klus dan ook. Handen uit de mouwen en gaan! Ondertussen opleiding fitnesstrainer afgerond, ik gaf weerbaarheid trainingen en was druk met studie, gezin en kids en met plezier! Alles liever dan terug op kantoor, waar zitten voor mij en voor wie eigenlijk niet, echt funest bleek te zijn. Ook ik ben in al die jaren tegen genoeg blessures aangelopen. Als voorbeeld: een zweepslag, 1 links en 1 rechts, binnen 3 weken…. Dat is toch best knap zeg ik nu met de nodige zelfspot! Hoe bedoel je mijn lichaam probeerde mij iets duidelijk te maken maar ik luisterde er niet naar!?!?

Iets teveel en te fanatiek de vele groepslessen in de sportschool voor de groep mee staan doen en overgenomen… Gas terug was voor mij al vanuit de paardensport geen optie. Na een val van of met een paard, opstaan en weer doorgaan.

Altijd nog net dat ‘schepje er op’ op die toch al bomvolle kruiwagen. Een pees die tijdens een dolletje met mijn zoontje in mijn schouder na  eerdere schouderblessures nu echt scheurt. Met een label Frozen Shoulder werd ik de deur uitgestuurd, Cortisonen injecties, ik wilde er niet aan en dus zocht ik mijn eigen(wijze)weg en was ik binnen zeer korte tijd weer mobiel.’  Een scheenbeenontsteking op dag 1 van de Nijmeegse Vierdaagse en toch doorlopen naar de finish op dag 4. Opstarten na een pauze was niet echt genieten maar verder met de kiezen op elkaar ging het allemaal best wel. Afgelopen januari nog een ski ongelukje dankzij een stuurloze kamikaze die nog net niet dwars door mij heen skiede. Rug gekneusd, ribben stuk en dan ineens loop ook ik uiteindelijk ‘letterlijk helemaal VAST!’

Achteraf denk ik weleens, ze hadden gelijk wanneer menig mens tegen mij zei: “Je bent wel heel erg hard voor jezelf.” Ik haalde destijds mijn schouders op en ging gewoon weer door….
DAAR IS DUS ECHT NIKS STOERS AAN!!!

Uiteindelijk heb ik dus door schade en schande ervaren wat een puinhoop je kunt veroorzaken wanneer je maar overal doorheen’ blijft lopen en dus overal ‘omheen’ gaat bewegen.

Begrijp me niet verkeerd, ik ben er van overtuigd dat ik juist door te blijven bewegen zelf een hoop ellende heb weten voorkomen. Dat ik de puinhoop misschien nog iets heb weten te beperken, echter er zijn echt wel grenzen! Ga je daar constant overheen dan krijg je vroeg of laat die rekening op je bord.
Inmiddels is er een manier van werken, kijken en behandelen van en voor de meest uiteenlopende klachten beschikbaar.

Mylogenics. Een behandel methode die de kwalen niet uit de weg gaat of onderdrukt. Een behandelmethode die jou op een verantwoorde manier weer leert/ helpt maar vooral bewust maakt hoe je weer pijnvrij een zo groot mogelijke range of motion kan behalen. Ik heb naast mijn opleiding ook uit deze eigen ervaring heel veel geleerd. Dat was voor mij de inspiratie hier ook ook zelf mee bezig te mogen zijn en die hulp en kennis te willen delen met anderen. Mensen zelf laten ervaren en nog meer mensen te verbazen. Mensen echt helpen!

Het is niet alleen voor de topsporter, het is geschikt voor iedereen, jong en oud, mits je daarna ook bereid bent er daadwerkelijk iets mee te gaan doen. Want wanneer je blijft doen wat je deed….. zul je krijgen wat je kreeg…. Tennis armen, platvoeten, lage rugklachten, nek klachten, schouders, handen, voeten….. Alles staat met elkaar in verbinding en wanneer er ergens 1 schakel “zwak” is of minder functioneert wees dan niet verbaasd dat de rest van “het kaartenhuis” ook niet meer zo lekker beweegt en vraag je ondertussen af dat wat je er tot nu toe aan hebt gedaan of doet…… Voor vragen en info neem gerust contact op. @ I Go Support.

 

Mylogenics voor de ruiter

Schoudervrijheid van de ruiter ook in het belang van het welzijn van uw paard.

Mylogenics, preventie, rehablitation en release voor elke vorm van blessure leed. Vanuit de paardensport en inmiddels ook andere takken van diverse sporters druppelt de belangstelling voor een Mylogenics behandeling gestaag binnen. Tenslotte heeft iedereen wel eens een duikeling van zijn paard gemaakt of heeft een paard net even te hard aan een arm getrokken terwijl je toch vast bleef houden gezien de omstandigheden. Pijnlijke rug, nek of stijve schouder tot gevolg. Ik herken het en ken ook het verschijnsel dat je er dan toch maar mee door blijft lopen, “het zal tenslotte toch ook wel weer over gaan.” Waar we vaak niet bij stilstaan zijn de gevolgen die het uiteindelijk ook op je paard heeft. Wanneer je zelf ergens een beperking ervaart ga je er toch “omheen bewegen” en dat geeft dan ook direct zijn weerslag op het paard, denk aan scheefheid, aanleuning problemen en daarmee ook het “vastlopen” ergens in zijn lijf waardoor je in een soort vicieuze cirkel terecht kan komen of zelfs een negatieve spiraal. Het een kan u eenmaal niet zonder het ander. En dat terwijl menig paard tegenwoordig ook regelmatig wordt nagelopen door een Osteopaat of op welke wijze dan ook ondersteund wordt. Tijd om ook jezelf eens onder de loep te nemen of om die vervelende “Kwakkel klachten” aan te pakken. Met relatief eenvoudige spiertesten sporen we de zwakke plek op en kunnen we ermee aan de slag. Belangrijk is wel dat wanneer we een probleem verhelpen door het echt los te maken er daarna “functie” gevraagd moet worden aangezien het lichaam ‘slim” is en zich snel aanpast aan de gevraagde functie. Doe je er vervolgens niets mee……. dan is het resultaat ook….. enfin. Ik help je/ jullie beiden vanuit mijn achtergrond in de paardensport graag die cirkel te doorbreken. Ik werk ook ambulant dus kom graag eens bij jullie op stal of bij een sport vereniging langs voor elke denkbare vorm van blessureleed om er iets meer over te vertellen of ervaar het gewoon een keer zelf.
Mylogenics @ I Go Support…..